دنيا بر علي (ع) تنگ آمد و به چاه پناه برد.
زمين بر بشر تنگ آمد و به ماه و مريخ پناه برد.
و من به دنبال پناهم ....
خاك شو قبل از آنكه خاكت كنند
آیينه نيز تو را ربوده است
آنچه حقيقتش مي ناميم و واقعيتش مي خوانيم
بر ساحل لگد خورده ات مي شينم چون سنگ و يخ
نان از گوگرد و آب از آتش مي خورم
افسوس كه لبانم مي سوزد
و در خانه صدفي ميزيم
و اميد به هو هوي صداي دريا بسته ام
آیينه نيز تو را ربوده است
آنچه حقيقتش مي ناميم و واقعيتش مي خوانيم
بر ساحل لگد خورده ات مي شينم چون سنگ و يخ
نان از گوگرد و آب از آتش مي خورم
افسوس كه لبانم مي سوزد
و در خانه صدفي ميزيم
و اميد به هو هوي صداي دريا بسته ام
خداحافظ
